:: Gedichten

Patrick

Geboren 04-02-1978                                                                            overleden 21-01-2002

Je was als een onbeschreven blad toen je kwam.

Klein en rozig en zo naïef.

Je manifesteerde je heel intens.

Flink fel nu en dan en ook weer zo lief.

Je vertrouwde het leven nog in het begin.

Maar dat gevoel is niet gebleven.

Op jou onbeschreven blad

is gekrast en te veel geschreven.

Een lijvig boek over jou lijf.

Een grote vlek over jou leven.

Jou temperament, jou levensdrang

is bijna tot het laatst gebleven.

Jij wilde maar blijven een leven lang.

Wij waren heel hecht, zoon jij en ik.

En ook nu en dan zo vreselijk bang.

Jij hebt in mijn hart, knul voor altijd geschreven.

Een blad vol herinneringen, een heel leven vol humor,

vol warmte en vol van verdriet.

Jouw handtekening Pat vergeet ik niet.

Jouw levensblad staat in men hersens geschreven.

Bedankt voor wat je me hebt gegeven.

Je liefhebbende moesje Marian van Hal.                                                            20-10-2005

Ik sta aan de kust.

Ik zie een boot met volle witte zeilen,

die uitvaart naar de blauwe oceaan.

Hij is schitterend en vol kracht

En ik kijk naar hem

Totdat hij eigenlijk niet meer is

Dan een klein wolkje.

Daar waar de en de lucht samengaan

En in elkaar overgaan.

Dan zegt iemand naast me:

"Kijk, hij is weg".

"Weg, waarheen?": vraagt de ander.

Weg uit ons zicht, dat is alles.

Hij is nog steeds zo mooi en statig

Als toen hij uitvoer.

Nog net zo groot als toen hij bij ons wegging

Hij is nog net zo goed in staat

Zijn levende lading naar de haven van bestemming te varen.

Dat wij hem niet meer kunnen zien

Ligt aan onszelf - niet aan hem.

En op precies hetzelfde moment

Waarop iemand tegen me zei:

"Kijk, hij is weg",

zijn er aan de andere kant ogen

die hem zien komen,

en aan de andere kant stemmen

die vol blijdschap zeggen:

"Kijk, daar komt hij".

Dat is nou sterven.

Als ik mijn oren sluit

hoor ik je toch

gaan de lichten uit

zie ik je nog

en wat ik voor je voel

gaat nooit voorbij

je bent een deel

het mooiste deel van mij

Liefs, je moeder

Armen om elkaar

dichtbij

ik kijk

ik voel me zo ver weg

verweg

ben jij

grenzen spelen

een spel

onzichtbare lijnen

worden geweven

ik ben bij jou

jij bent bij mij

Jeffrey

Zijn stem zwijgt voor altijd
zijn ogen voorgoed gesloten
de oneerlijke strijd
heeft hij voor ons besloten